Strach przed konsekwencjami, gdyby sprawcą okazał się Ukrainiec
Tak, przyznaję uczciwie. W pewnym momencie zacząłem się obawiać, aby nie okazało się, że napastnik jest Ukraińcem. Nie dlatego, że mogłoby to w jakikolwiek sposób usprawiedliwić popełnione przestępstwo. Obawiałem się konsekwencji, jakie taka informacja mogłaby wywołać w Polsce. Nie mam bowiem żadnych wątpliwości, że gdyby potwierdzono, iż sprawcą jest obywatel Ukrainy, bardzo szybko rozpoczęłaby się kolejna kampania nienawiści wobec wszystkich Ukraińców mieszkających w naszym kraju. Internet zalałyby komentarze, oskarżenia i wezwania do ich wyjazdu z Polski. Pojawiłyby się głosy domagające się odwetu, a tragedia w Krakowie stałaby się dla wielu pretekstem do podsycania nienawiści. Nie muszę tłumaczyć, jakby to wyglądało.
Odpowiedzialność jednej osoby przerzucona na miliony niewinnych ludzi
Politycy prawicy nie czekaliby na ustalenia policji i wyniki śledztwa. Dla wielu z nich, nie muszę wymieniać nazwisk, winni byliby wszyscy. Winni byliby ludzie, którzy nie mieliby z tym dramatem absolutnie nic wspólnego. Odpowiedzialność za czyn jednej osoby próbowano by przerzucić na miliony innych. Na ludzi, którzy mieszkają obok nas, pracują, uczą się, wychowują dzieci, robią zakupy, jeżdżą tramwajami i próbują po prostu normalnie żyć. Nagle staliby się obiektem podejrzeń, agresji, gróźb, a nawet fizycznych ataków. I to tylko dlatego, że ktoś, kto popełnił straszliwą zbrodnię, miałby tę samą narodowość. Działyby się rzeczy straszne. I nie zmieniłyby one wyłącznie Krakowa. Zmieniłyby całą Polskę. Duża część polskiego społeczeństwa zaczęłaby szukać wrogów wśród ludzi, którzy żyją obok nas. Ktoś wykorzystałby ludzkie cierpienie do realizacji własnych politycznych interesów, ktoś inny do rozpowszechniania nienawiści, a jeszcze ktoś inny uznałby, że wreszcie dostał potwierdzenie swoich uprzedzeń.
Ulga, która nie ma nic wspólnego z narodowością sprawcy
Teraz wiemy już, że napastnik był obywatelem Polski. I być może zabrzmi to dziwnie, ale poczułem pewną ulgę. Jego polskie obywatelstwo nie zmniejsza oczywiście ciężaru popełnionej zbrodni. Moja ulga wynikała z czegoś zupełnie innego. Z poczucia, że ofiary tragedii nie zostaną dodatkowo wykorzystane do atakowania ludzi, którzy nie mają z nią nic wspólnego. Że tysiące Ukraińców mieszkających w Polsce nie będą musiały zastanawiać się, czy następnego dnia ktoś nie zacznie obarczać ich odpowiedzialnością za zbrodnię popełnioną przez jednego człowieka. Człowieka, który jak się okazało był Polakiem.
Dziennikarz, felietonista, autor książek o Ukrainie, przewodnik i komentator wydarzeń związanych z Ukrainą oraz relacjami polsko-ukraińskimi.
Certyfikowany przewodnik po Odessie, odeskich katakumbach, ukraińskiej Besarabii i Kijowie. Autor licznych publikacji poświęconych historii, kulturze i współczesności Ukrainy, z których część została przetłumaczona na język ukraiński i wydana na Ukrainie. W 2020 roku otrzymał z rąk mera Odessy honorowy tytuł ambasadora miasta w Polsce.
24 lutego 2022 roku, w dniu rozpoczęcia pełnoskalowej rosyjskiej inwazji na Ukrainę, przebywał w Odessie. Pozostał tam przez kolejne miesiące, angażując się w koordynację pomocy humanitarnej i relacjonując przebieg wojny dla polskich mediów. Swoje doświadczenia z tego okresu opisał w książce „Odessa 4.5.0.”.
W Nowinach Wschodnich publikuje artykuły i komentarze dotyczące wojny rosyjsko-ukraińskiej, rosyjskiej propagandy i dezinformacji, historii Ukrainy, ze szczególnym uwzględnieniem Odessy, a także relacji polsko-ukraińskich i zmieniających się nastrojów społecznych.
Współpracuje z ukraińskimi redakcjami i portalami informacyjnymi, a także występuje w polskich mediach jako komentator spraw ukraińskich.
Co sądzisz o tym materiale?
Dołącz do rozmowy. Komentarze powinny odnosić się do tematu artykułu.
Napisz komentarz